Paarden in mijn jeugd.

Als kind droomde ik er al van. Een eigen paard bezitten! Maar helaas. Geboren uit een arbeidersgezin zat dat er niet in. Dromen over paarden heb ik altijd gedaan.

Mijn eerste ervaring met paarden had ik in mijn jeugd. Mijn oudere zus was getrouwd met een camping eigenaar. Hij had 3 fjorden. Mijn ouders hadden op die camping een stacaravan. Ieder weekeind en alle vakanties waren we daar. Als klein meisje ging ik dan op de fiets naar een dichtbij zijnde manege. Ieder dag was ik daar. Ik hielp dan met poetsen, uitmesten en hooien. En af en toe als ik dan goed mijn best had gedaan, mocht ik een pony opzadelen om een ritje te maken.

paarden neus om van te dromen

Toen ik een jaar of twaalf was prees ik mezelf zeer gelukkig. Ik mocht bij een manege paardrijden. 1 keer per week een uur op een pony.  De hele week al denkend aan de volgende les. En als het dan eindelijk weer woensdag was. Snel uit school en naar huis om te eten. Het eten at ik zo snel mogelijk op. Daarna pakte ik mijn spullen en fietste naar de manege. Daar zat ik dan, uren van tevoren, mijn pony te poetsen. Heerlijk tutten met mijn kleine kameraad. Om vervolgens een uur in totale ontspanning te geraken.

Toen ik op mezelf woonde heb ik nog een jaar met mijn andere zus op een manege gereden. Ook daaraan denk ik met veel plezier aan terug. Maar een eigen paard kon ik niet veroorloven.

Er ging een aantal jaren voorbij dat ik niet aan paarden dacht. Ik verhuisde van den haag naar Drenthe. En settelde daar mijn eigen huisje boompje en beestje. Toen mijn dochter 5 werd wilde zij graag paardrijden. Samen zijn we bij een manege beland. Wekelijks volgde zij daar lessen. Ze was er best goed in. Ook ik kreeg weer de smaak te pakken. Ik nam weer wat privélessen.

Een droom wordt werkelijkheid

Via een kennis kreeg ik een aanbod om een paard te leasen. En ik had er oren naar. Mijn dochter wilde graag verder met paardrijden. Ze wilde graag meerdere dagen in de week paardrijden. Leasen was in onze situatie en op dat moment de beste oplossing. Afgelopen April maakte wij kennis met Witje. Een ruin van 1.63m. Een vliegenschimmel. Het was liefde op het eerste gezicht.

paarden om van te dromen

witje mijn paard

Witje, eigenlijk useful fortuna genaamd, is geboren in 2001. Hij heeft een vaste eigenaresse gehad. Zij heeft met hem gesprongen tot 1 meter. Witje heeft een paar jaar geleden een ernstige beenblessure gehad. Hij liep een beenwond op door een ruzie met een ander paard. Hij herstelde hiervan, maar zou nooit meer kunnen springen in de sport.

Witje werd ter lease aangeboden. Er gingen enkele geïnteresseerden ons voor. Hun interesse was echter voor korte duur. Voor ons natuurlijk een gelukje. Want hierdoor vroeg die kennis ons of we geïnteresseerd waren. Vanaf het eerste moment waren we verliefd. Verliefd op een prachtig paard. Het bracht ons zelf ook dichter naar elkaar. We hadden een doel samen. Een hobby waar we samen veel van leerden. We leerden hoe we hem moesten wassen, over dekens, longeren en nog veel meer. Dingen die je nooit leert op een manege, omdat je alleen voor een uur komt lessen.

Na een aantal maanden hem geleased te hebben, kwam de optie om hem te kopen. En na een aantal maanden hard gespaard te hebben is hij sinds 23-12-2016 echt van ons. Het lijkt nog steeds onwerkelijk. Met verwondering kijk ik terug en prijs mezelf meer dan gelukkig. Hoe een droom dan toch werkelijk kan worden. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.

%d bloggers liken dit: